Sklep pnline

Jesteś w dziale: Zagrożenia

Zagrożenia

Tylko skorzystanie z usług profesjonalisty, w czystym profesjonalnym salonie oraz dostosowanie się do zaleceń po zabiegowych pomoże uniknąć niżej opisanych sytuacji.

Strzał z pistoletu...
Niestety, wciąż można spotkać salony, które reklamują się jako zakłady, w których można wykonać kolczykowanie ciała pistoletem.
Poniższe zdjęcia przedstawiają przekłuty pępek za pomocą pistoletu.

Przede wszystkim zacznijmy od faktu, że jest to zabieg nie higieniczny!
Ponieważ pistoletu nie można wysterylizować. Kolczyki używane w pistoletach mają zbyt krótką długość, która uniemożliwia stosowanie ich do innych części ciała niż płatek ucha - co niestety też nie jest regułą.

Zasada działania pistoletów lub innych aparatów do przekłuwania ciała jest jedna:
- kolczyk z siłą rozrywa skórę tępym zakończeniem.
Prowadzi to do mocniejszego uszkodzenia skóry, niż jak to ma miejsce w przypadku użycia igły.
Często, użycie pistoletu przyczynia się to mocniejszego opuchnięcia przekłutego miejsca.
Brak możliwości skorzystania z różnych rozmiarów kolczyków prowadzi do wrzynania i rozcinania ciała przez zbyt krótką biżuterię.

Wszystko to prowadzi do poważnych powikłań i sprzyja powstawaniu blizn.
PAMIĘTAJ - ŻADEN PROFESJONALISTA NIE UŻYWA DO KOLCZYKOWANIA PISTOLETU!!!

Zaciskanie szczypiec...
Jeżeli podczas kolczykowania poczujesz silny ból przy łapaniu fałdy skóry szczypcami, to poproś o przerwanie zabiegu!
Nie masz do czynienia z profesjonalistą!



Na zdjęciu widzimy pępek, który został przekłuty przez przekłuwacza, który bezlitośnie zacisną szczypce.
Ślady oraz strupki na pępku po tym zabiegu utrzymywały się 3 tygodnie !

Tylko umiejętność i profesjonalizm osoby przekłuwającej daje pełną satysfakcję.
Jeśli chcesz zobaczyć jak rozpoznać profesjonalne studio kolczykowania zapraszamy do działu – Studia kolczykowania.

Kolczykowanie w domu...
Wiele osób wychodzi z założenia, że kolczykowanie ciała to nic takiego i nie ma sensu płacić w studiu za coś, co może zrobić kolega lub koleżanka.
Mamy nadzieję, że poniższe zdjęcia pomogą Państwu zrozumieć, że kolczykowanie ciała w domu przez amatora nie jest najlepszym pomysłem!


Na zdjęciach możemy zauważyć przekłucie łuku brwiowego na odległość 16mm i założeniu kolczyka o długości 10mm! Brew zazwyczaj przekłuwa się na odległość ok. 10mm. Kolczyk został założony bez wcześniejszego zdezynfekowania i wysterylizowania.

Zabieg został wykonany w domu, przez osobę, nie posiadającą odpowiedniej wiedzy ani sprzętu. Osoba na zdjęciu może mówić o bardzo dużym szczęściu, że przekłucie nie spowodowało większych powikłań.

Poniższe zdjęcia opisują podobną sytuację z przekłuciem języka.
Złożenie za krótkiego kolczyka spowodowało wchłonięcie go przez rosnącą opuchliznę.
W tym przypadku jest to bardzo niebezpieczne ponieważ język, który bardzo szybko się regeneruje może spowodować zarośnięcie się dolnej dziurki.
A co za tym idzie, uwięzienie kolczyka w języku.


W obydwu przypadkach, aby zmniejszyć koszta domowej usługi, została założona biżuteria wykonana z stali chirurgicznej.
Przypominamy, że według ustawy Nickel Directive obowiązującej w krajach Unii Europejskiej na świeżo przekłute miejsce, powinno się zakładać kolczyki wykonane z tytanu.

Zaniedbanie oraz złe dobranie biżuterii...
Odparzenie, które powstało na skutek złej pielęgnacji świeżo przekłutego miejsca. Brak odpowiedniej opieki spowodował nadmierne opuchnięcie. Kolczyk, który był idealnie dopasowany po przekłuciu okazał się za krótki.


Dlatego ważne jest, aby kolczyk założony na świeżo przekłute miejsce był dłuższy, pozwala to na odpowiednie czyszczenie biżuterii oraz miejsca przekłucia.
W przypadku odparzeń można zastosować maść SUDOCREM®, która jest dostępna w każdej aptece.

Osuwanie lub uszkodzenie dziąsła przez kolczyk w wardze...

Posiadając kolczyk w wardze jesteśmy narażeni na uszkodzenie dziąsła poprzez:
1.Uderzenie w kolczyk podczas np. koncertu, potyczki z nieznajomym, przy żartach z swoimi przyjaciółmi.
2.Ocieranie kolczyka o dziąsło, co u niektórych osób może powodować osuwanie się dziąsła.



Jeśli przytrafi Ci się taka sytuacja lub chcesz jej zapobiec, najlepiej użyć kolczyka wykonanego z
materiału PTFE lub BIOPLAST, który możesz zakupić w naszym sklepie on line.

Alergia na metale...
Bardzo ważną rzeczą jest odpowiedni wybór biżuterii.
Osoby będące alergikami powinny zakładać biżuterię wykonaną tylko z chirurgicznego tytanu G23, który jest poprzedzony prefiksem F przez ASTM oznaczającym jego czystość, PTFE lub Bioplastu.
Niestety, cały czas w internecie można zauważyć firmy, które nastawione są tylko i wyłącznie na zysk i podają informację, że stal chirurgiczna nie wywołuje alergii.

Powyżej widzimy wyprysk wywołany alergią na nikiel znajdujący się w stali chirurgicznej.
Każde szanujące się studio na świeżo przekłute miejsce zakłada kolczyki wykonane z tytanu, PTFE lub bioplastu.
Najbardziej odpowiedni tytan do kolczykowania ciała to chirurgiczny tytan G23.

Każda szanująca się firma, sprzedająca biżuterię informuje, że na świeże przekłucie powinna być
zakładana biżuteria z tytanu, PTFE lub bioplastu.
Według ustawy Nikiel Directive kolczyki ze stali chirurgicznej mogą być zakładane na wygojone miejsca przekłuć.

Podróbki kolczyków...
Ważna rzeczą jest, aby biżuteria pochodziła z pewnego źródła oraz była wykonana w najwyższych standardach.

Polak potrafi...
Poniżej możemy zobaczyć kolczyk własnej produkcji.
Kolczyk jest krzywy i wykonany ręcznie z stalowego pręta niewiadomego pochodzenia. Jedna z kulek została przyklejona klejem!

Kolczyk bez sterylizacji został założony na świeżo przekłuty łuk brwiowy.
Poniżej widzimy końcowy efekt.
Kolczyk posiadał przerobiona kuleczkę z której najprawdopodobniej wypadł kryształek a miejsce po nim zostało zalutowane !


Inne zagrożenia: Keloid - bliznowiec
Keloid czyli bliznowiec to miejscowe stwardnienie skóry spowodowane nadmiernym rozrostem tkanki włóknistej. Bliznowce mogą pojawiać się w każdym miejscu na skórze, jednak najczęściej spotyka się je na klatce piersiowej, górnej części pleców i na ramionach. Bliznowce powstają zwykle w miejscu uszkodzenia skóry, na przykład w wyniku oparzenia, cięcia do zabiegu operacyjnego, zmian zapalnych skóry np. rozległego trądzika. Czasami mogą one także tworzyć się w miejscu nawet bardzo niewielkiego zadrapania, ukąszenia owada, po wykonanym zastrzyku oraz po kolczykowaniu ciała. Są również bliznowce samoistne powstałe bez uchwytnej przyczyny.

Keloid ma najczęściej kształt podłużny, aczkolwiek może mieć również nieregularne wypustki. Jest bardzo twardy, spoisty, pokrywa go w świeżych keloidach sino czerwona a w starych matowo biała skóra.

Obecność zmiany na skórze jaką jest keloid stanowi zwykle duży problem kosmetyczny. Dodatkowo bliznowiec może powodować swędzenie i ból, jak również może być bardzo czuły na dotyk. Każdy przypadek pojawienia się bliznowca wymaga kontroli lekarskiej, która umożliwi podjęcie prawidłowego leczenia i uzyskania korzystnego wyniku kosmetycznego. Keloid nigdy nie ustępuje samoistnie, a więc wymaga kontaktu z lekarzem, co pozwoli na jego usunięcie, jednak skóra w tym miejscu nigdy już nie wróci do poprzedniego stanu.

Rozwój bliznowca jest wynikiem nieprawidłowego procesu gojenia się rany, w czasie którego powstają zbyt duże ilości kolagenu - białka odpowiedzialnego za prawidłowy wygląd blizny. Podstawą powstawania keloidu jest skłonność osobnicza czyli skłonność do tworzenia bliznowców jest cechą bardzo indywidualną i możliwe, że dziedziczną.

Czynniki sprzyjające występowaniu keloidów:
- szybki i bardziej nasilony odczyn włóknienia ze strony tkanki skórnej;
- występowanie bliznowca w rodzinie;
- ciemna karnacja skóry ( bliznowce spotyka się szczególnie często u ludzi rasy czarnej);
- rany po zabiegach chirurgicznych;
- trądzik pospolity;
- oparzenia;
- przekłuwanie ciała;
- szczepienia;
- ukąszenia owadów.

Czego powinny unikać osoby ze skłonnością do bliznowca:
- Unikanie urazów skóry, szczególnie jeśli wcześniej u chorego występował bliznowiec;
- Opatrunki z kontrolowanym uciskiem na ranę u pacjentów zagrożonych bliznowcem
(zwłaszcza po oparzeniach)
- Unikanie (w możliwych sytuacjach) wykonywania zabiegów chirurgicznych u pacjentów ze skłonnością do
tworzenia bliznowców
- przekłuwania ciała.

Szpecące blizny zwykle zmniejszają się wyraźnie podczas prawidłowego leczenia. Aczkolwiek pomimo prawidłowego leczenia może wystąpić nawrót lub ponowny rozwój bliznowca w innym miejscu. Obecnie bliznowce uważa się za niegroźne dla życia i nie związane z chorobami nowotworowymi.

Celem leczenia jest maksymalne zmniejszenie istniejącego bliznowca, najlepiej do wielkości kosmetycznie zadowalających zarówno pacjenta, jak i lekarza, oraz zapobieganie rozwojowi przerosłych blizn w innych miejscach. Leczenie bliznowca może być długotrwałe i wymagać równoczesnego stosowania szeregu leków i technik zabiegowych. Jednak leczenie powinno zostać rozpoczęte jak najwcześniej ( nie powinno się czekać na ?samo ustąpienie?) Leczenie nie musi być prowadzone w warunkach szpitalnych. Pamiętać trzeba o tym, że nie wycina się keloidów ( czasami zabieg może powiększyć keloid a nawet spowodować powstanie nowego).

Leczenie miejscowe przy użyciu maści stosuje się w profilaktyce oraz w okresie tworzenia się bliznowca Skuteczne są wielokrotnie powtarzane wstrzyknięcia do tkanki bliznowca sterydów (leków o silnym działaniu, m.in. hamujących proces bliznowacenia). Iniekcje powtarza się zwykle co 3-4 tygodnie, aż do momentu, gdy blizna zmięknie i obniży się do pożądanego poziomu Stosuje się również opatrunki okluzyjne (sterydoterapia), wyciągi z roślin, krioterapię, laser. Nowością są związki silikonowe np. Dermatix ? żele do leczenia blizn.

Odróżnienie keloidu od innych blizn :
- inne blizny nie powstają samoistnie;
- inne blizny nie powiększa się ( keloid może mieć również wypustki)
- inne blizny nie są tak bardzo twarde.