Ten
dział stworzyliśmy po to, aby uświadomić wszystkim
zainteresowanym, że
kolczykowanie ciała to nie błahostka, którą można wykonać wszędzie lub
samemu
w domowych warunkach.
PAMIĘTAJ
Tylko
skorzystanie z usług profesjonalisty w czystym profesjonalnym salonie oraz
dostosowanie się do zaleceń pomoże uniknąć niżej opisanych sytuacji.
Strzał
z pistoletu...
Niestety wciąż można spotkać salony kosmetyczne, które reklamują się jako zakłady,
w których można wykonać kolczykowanie ciała pistoletem.
Poniższe zdjęcia pokazują jak się to może skończyć...
Przede wszystkim zacznijmy
od faktu, iż jest to zabieg nie higieniczny! Ponieważ pistoletu nie można
wysterylizować.
Kolczyki używane w pistoletach mają zbyt krótką długość, która uniemożliwia stosowanie
ich do innych części ciała niż
płatek ucha - co też nie jest regułą.
Zasada działania pistoletów lub innych aparatów do przekłuwania ciała jest jedna:
Kolczyk z siłą rozrywa skórę tępym zakończeniem co prowadzi do mocnego
opuchnięcia
przekłutego miejsca.
Dodatkowo przy mocno spuchniętym miejscu przekłucia, ostra zatyczka kolczyka
zaczyna się wrzynać i rozcinać ciało.
Wszystko to prowadzi do poważnych powikłań i sprzyja powstawaniu blizn.
PAMIĘTAJ - ŻADEN PROFESJONALISTA NIE UŻYWA DO KOLCZYKOWANIA PISTOLETU!!!
Zaciskanie
szczypiec...
PAMIĘTAJ jeżeli podczas kolczykowania
poczujesz silny ból gdy przekłuwacz złapie fałd skóry szczypcami poproś o
przerwanie zabiegu
ponieważ nie masz do czynienia z profesjonalistą!!!
Na zdjęciu widzimy pępek dziewczyny,
który został przekłuty na kursie kolczykowania ciała przez chirurga,
który twierdzi ze zaciskanie szczypiec nie zostawia po sobie śladów !!!
Ślady oraz strupki na pępku po tym okrutnym zabiegu utrzymywały się około 3 tygodnie
!!!
Kolejny raz potwierdza się reguła, że tytuł doktora czy certyfikat na ścianie
nie powinien wzbudzać
naszego całkowitego zaufania do tej osoby.
Tylko umiejętność i profesjonalizm osoby przekłuwającej daje pełną satysfakcję.
Jeśli chcesz zobaczyć jak rozpoznać profesjonalne studio kolczykowania i czy
osoba pracująca w nim jest
profesjonalistą zapraszamy do działu - jak rozpoznać profesjonalne studio kolczykowania.
Kolczykowanie
w domu...
Wiele osób wychodzi z założenia, że kolczykowanie ciała to nic takiego i nie
ma sensu płacić w studiu kolczykowania
za coś co może zrobić Ci kolega lub koleżanka...
Mamy nadzieję, że poniższe zdjęcia pomogą Państwu zrozumieć,
że kolczykowanie ciała w domu przez amatora nie jest najlepszym pomysłem!
Na zdjęciach
możemy zauważyć przekłucie łuku brwiowego na odległość 16mm!!! i założeniu
kolczyka o długości
10mm.
Pomijając fakt, iż brew zazwyczaj przekłuwa się na odległość 10mm, kolczyk
został założony bez wcześniejszego
wysterylizowania z uwagi na brak odpowiedniego sprzętu do sterylizacji.
Ten -spinacz- został założony w domu, przez osobę, nie posiadającą odpowiedniej
wiedzy ani sprzętu.
Osoba na zdjęciu może mówić o bardzo dużym szczęściu, że przekłucie nie
spowodowało większych powikłań poza
śladem odciśniętych stożków...
Poniższe zdjęcia opisują podobną sytuację jednak tym razem chodzi o język.
Złożenie za krótkiego kolczyka spowodowało pochłanianie go przez rosnącą
opuchliznę. W tym przypadku jest to bardzo niebezpieczne ponieważ język,
który bardzo szybko
się regeneruje może
spowodować zarośnięcie się dolnej dziurki a co za tym idzie uwięzienie
kolczyka w języku.
Oczywiście
w obydwu przypadkach, aby zmniejszyć koszta domowej usługi została założona
biżuteria
wykonana ze stali chirurgicznej.
Przypominamy, że według ustawy Nickel Directive obowiązującej w krajach Unii
Europejskiej na świeżo
przekłute miejsce powinno się zakładać kolczyki wykonane z tytanu.
Zaniedbanie
oraz złe dobranie biżuterii...
Tym razem możemy zobaczyć odparzenie, które powstało na skutek złej pielęgnacji
świeżo przekłutego miejsca.
Brak odpowiedniej opieki spowodował nadmierne opuchnięcie a kolczyk, który był
idealnie dopasowany do przekłucia
po spuchnięciu okazał się za krótki.
Dlatego
ważne jest, aby kolczyk założony na świeżo przekłute miejsce był dłuższy,
pozwala to na odpowiednie czyszczenie biżuterii oraz miejsca przekłucia.
W przypadku odparzeń można zastosować maść SUDOCREM®, która jest dostępna
w każdej aptece.
Osuwanie
lub uszkodzenie dziąsła przez kolczyk w wardze...
Posiadając
kolczyk w wardze jesteś narażony/narażona na uszkodzenie dziąsła poprzez:
1.Uderzenie w kolczyk podczas koncertu, potyczki z nieznajomym, jak i przy żartach
ze swoimi przyjaciółmi.
2.Ocieranie kolczyka o dziąsło co u niektórych osób może powodować osuwanie się
dziąsła.
Jeśli
przytrafi Ci się taka sytuacja lub chcesz jej zapobiec najlepiej użyć kolczyka
wykonanego z
materiału PTFE lub BIOPLAST, który możesz zakupić w naszym sklepie on line.
Alergia
na metale...
Bardzo
ważna rzeczą jest odpowiedni wybór biżuterii.
Osoby będące alergikami powinny zakładać biżuterię wykonaną tylko
z chirurgicznego
tytanu G23,
który jest poprzedzony prefiksem F przez ASTM oznaczającym jego czystość, PTFE
lub Bioplastu.
Niestety cały czas w internecie można zauważyć firmy, które nastawione są tylko
i wyłącznie
na zysk i
podają informację, że stal chirurgiczna nie wywołuje alergii...
Powyżej widzimy wyprysk wywołany
alergią na nikiel znajdujący się w stali chirurgicznej. Każde szanujące się studio
na świeżo przekłute miejsce zakłada kolczyki wykonane z tytanu, PTFE lub
bioplastu. Najbardziej odpowiedni tytan do kolczykowania ciała to chirurgiczny
tytan G23.
Każda szanująca się firma sprzedająca biżuterię informuje, że na świeże przekłucie
powinna być
zakładana biżuteria z tytanu, PTFE lub bioplastu a według ustawy Nikiel Directive
kolczyki ze stali chirurgicznej mogą być
zakładane na wygojone miejsca przekłuć.
Podróbki kolczyków...
Ważna
rzeczą jest, aby biżuteria pochodziła z pewnego źródła oraz była wykonana w
najwyższych standardach.
Polak potrafi...
Poniżej możemy zobaczyć kolczyk własnej produkcji.
Pomijając fakt, że kolczyk jest krzywy i wykonany ręcznie z stalowego prętu
niewiadomego pochodzenia,
możemy zauważyć, że jedna kulka jest przyklejona klejem!
Ponad to kolczyk bez sterylizacji
został założony na świeżo przekłuty łuk brwiowy.
Poniżej widzimy końcowy efekt...
Możemy zobaczyć
przerobiona kuleczkę z której najprawdopodobniej wypadł kryształek
a miejsce
po nim zostało zalutowane....
Nic dodać nic ująć...
Keloid
- bliznowiec
Keloid
czyli bliznowiec to miejscowe stwardnienie skóry spowodowane nadmiernym rozrostem
tkanki włóknistej.
Bliznowce mogą pojawiać się w każdym miejscu na skórze, jednak najczęściej
spotyka się je na klatce piersiowej,
górnej części pleców i na ramionach. Bliznowce powstają zwykle w miejscu uszkodzenia
skóry, na przykład w wyniku
oparzenia, cięcia do zabiegu operacyjnego, zmian zapalnych skóry np. rozległego
trądzika. Czasami mogą one także
tworzyć się w miejscu
nawet bardzo niewielkiego zadrapania, ukąszenia owada, po wykonanym zastrzyku
oraz po
kolczykowaniu ciała. Są również bliznowce samoistne powstałe bez uchwytnej
przyczyny.
Keloid ma najczęściej kształt podłużny, aczkolwiek może mieć również nieregularne
wypustki.
Jest bardzo twardy, spoisty, pokrywa go w świeżych keloidach sino czerwona
a w starych matowo biała skóra.
Obecność zmiany na skórze jaką jest keloid stanowi zwykle duży problem kosmetyczny.
Dodatkowo bliznowiec może powodować swędzenie i ból, jak również może być bardzo
czuły na dotyk.
Każdy przypadek pojawienia się bliznowca wymaga kontroli lekarskiej, która
umożliwi podjęcie prawidłowego leczenia i
uzyskania korzystnego wyniku kosmetycznego. Keloid nigdy nie ustępuje samoistnie,
a więc wymaga kontaktu z lekarzem,
co pozwoli na jego usunięcie, jednak skóra w tym miejscu nigdy już nie wróci
do poprzedniego stanu.
Rozwój bliznowca jest wynikiem nieprawidłowego procesu gojenia się rany, w
czasie którego powstają zbyt duże
ilości kolagenu - białka odpowiedzialnego za prawidłowy wygląd blizny. Podstawą
powstawania keloidu jest skłonność osobnicza czyli skłonność do tworzenia bliznowców
jest cechą
bardzo indywidualną i możliwe, że dziedziczną.
Czynniki sprzyjające występowaniu keloidów:
- szybki i bardziej nasilony odczyn włóknienia ze strony tkanki skórnej;
- występowanie bliznowca w rodzinie;
- ciemna karnacja skóry ( bliznowce spotyka się szczególnie często u ludzi rasy
czarnej);
- rany po zabiegach chirurgicznych;
- trądzik pospolity;
- oparzenia;
- przekłuwanie ciała;
- szczepienia;
- ukąszenia owadów.
Czego powinny unikać osoby ze skłonnością do bliznowca:
- Unikanie urazów skóry, szczególnie jeśli wcześniej u chorego występował bliznowiec;
- Opatrunki z kontrolowanym uciskiem na ranę u pacjentów zagrożonych bliznowcem
(zwłaszcza po oparzeniach)
- Unikanie (w możliwych sytuacjach) wykonywania zabiegów chirurgicznych u pacjentów
ze skłonnością do
tworzenia bliznowców
- przekłuwania ciała.
Szpecące blizny zwykle zmniejszają się wyraźnie podczas prawidłowego leczenia.
Aczkolwiek pomimo prawidłowego leczenia może wystąpić nawrót lub ponowny rozwój
bliznowca w innym miejscu.
Obecnie bliznowce uważa się za niegroźne dla życia i nie związane z chorobami
nowotworowymi.
Celem leczenia jest maksymalne zmniejszenie istniejącego bliznowca, najlepiej
do wielkości kosmetycznie
zadowalających zarówno pacjenta, jak i lekarza, oraz zapobieganie rozwojowi
przerosłych blizn w innych miejscach.
Leczenie bliznowca może być długotrwałe i wymagać równoczesnego stosowania
szeregu leków i technik zabiegowych.
Jednak leczenie powinno zostać rozpoczęte jak najwcześniej ( nie powinno się
czekać na samo ustąpienie)
Leczenie nie musi być prowadzone w warunkach szpitalnych. Pamiętać trzeba o
tym, że nie wycina się
keloidów ( czasami zabieg może powiększyć keloid a nawet spowodować powstanie
nowego).
Leczenie miejscowe przy użyciu maści stosuje się w profilaktyce oraz w okresie
tworzenia się bliznowca
Skuteczne są wielokrotnie powtarzane wstrzyknięcia do tkanki bliznowca sterydów
(leków o silnym działaniu, m.in. hamujących proces bliznowacenia).
Iniekcje powtarza się zwykle co 3-4 tygodnie, aż do momentu, gdy blizna zmięknie
i obniży się do pożądanego poziomu
Stosuje się również opatrunki okluzyjne (sterydoterapia), wyciągi z roślin,
krioterapię, laser. Nowością są związki
silikonowe np. Dermatix żele do leczenia blizn.
Odróżnienie keloidu od innych blizn :
- inne blizny nie powstają samoistnie;
- inne blizny nie powiększa się ( keloid może mieć również wypustki)
- inne blizny nie są tak bardzo twarde.